Eén kind politiek
Na de dood van Mao in 1976 werd een geboortebeperkingscampagne gestart, die erop was gericht het de ouders zo moeilijk mogelijk te maken meer dan één kind te nemen. Ongebreidelde groei zou immers op den duur rampzalige gevolgen hebben, vooral door de enorme voedselproblemen die dit zou opleveren. In de huwelijkswet vanaf 1980 moest het bruidspaar beloven geboortebeperking toe te passen, dat wil zeggen slechts één kind te krijgen. Deze geboortebeperkingscampagne worden ondersteund door een systeem van bonussen en straffen. Wanneer ouders erin toestemmen slechts één kind te nemen, krijgen zij flinke beloningen; hun inkomen wordt met 5 procent verhoogd., zij worden op de prioriteitenlijst gezet voor een grotere en nieuwe woning of flat en hun kind krijgt gratis de beste medische behandeling en prioriteit voor een plaats in een crèche en op de lagere school. Wanneer ouders toch een tweede kind nemen, moeten zij alle ontvangen contante beloningen terugbetalen. Zij verliezen, evenals hun eerste kind, alle voorrechten en moeten een kleinere woning betrekken. Wanneer zij een derde kind nemen, krijgen beide 5 procent salarisverlaging tot hun kind 14 jaar is. Bovendien moeten de ouders alle ziektekosten zelf betalen; de vrouw krijgt geen zwangerschapsverlof en moet in de niet gewerkte tijd voor haar eigen onderhoud zorgen; het kind wordt overal op de laagste plaats gezet. In steden worden de regels van het geboortebeperkingscampagne redelijk goed opgevolgd. Dit houdt verband met de strenge controle en de vaak krappe behuizing. Voor de mensen op het platteland blijft een zoon – te midden van alle armoede – soms toch hun grootste schat. Ook tegenwoordig gebeurt het nog dat wanneer er een dochter wordt geboren, het kind niet wordt aangemeld bij het bevolkingsregister, waardoor het meisje automatisch een illegaal bestaan leidt. Ze heeft dan geen recht op onderwijs. Hierdoor worden vaak meisjes te vondeling gelegd of zelfs gedood.
De geboortecijfers uit 1999 worden waarschijnlijk mede hierdoor geflatteerd, In dat jaar werden er gemiddeld 100 meisjes geboren tegenover 115 jongetjes. Uit diezelfde gegevens blijkt dat een Chinese vrouw gemiddeld 1.8 kinderen krijgt nog steeds het laagste vruchtbaarheidscijfer uit de Chinese geschiedenis. China telt inmiddels ruim 1.2 miljard inwoners.